Μήλον Ροδοκόκκινον (Γιώργος & Λάζος Ιωαννίδης)

Σην Καζαρμάν
οπις και κα
μερώνει ξημερώνει,
αέτς δεβάζω τον καιρόν 
με την εγάπ' τεσόνι.


Μήλον το ροδοκόκκινον
με την εγάπ' τεσόνι


Τα χειλιασ' ροδοκοκκινα
και η τσεχρες φεγγαρι,
γουρπαν σε σεν να εινουμαι
εγω το παλικαρι


Μήλον το ροδοκοκκινον
εγω το παλικαρι


Ελα παπορ, ελα παπορ
ελα γιαλον, γιαλονι,
ελα φερω τ' αρνοπο μ'
και δεβα σο καλονι


Μηλον το ροδοκοκκινον
και δεβα σο καλονι

Έναν πουλίν επέτανεν (Γιώργος & Λάζος Ιωαννίδης)

Αγάπα κορ' αγάπα με

όπως ντ' εποίνες πρώτα

εσύ την χώραν μη τερείς

την κάρδιας ερώτα.

Ανάθεμαν, ανάθεμαν

αείκον γειτονίαν

εποίκαν ατό καλατσίν

ντ' εφίλεσα σε μίαν.

Έναν πουλίν επέτανεν

ψηλά σον ουρανόνι

ατό εκλέγεν κι έλεγεν

επέμνα μαναχόνι.

Τεμόν η κάρδεα κάρδεα εν

τεσόν πουλίμ' ελάε,

σι δύονους ανάμεσα

καποίος εταράε.

Σο παρχάρι κι πάγω

Σο παρχάρι κι πάγω
Άλλον κι παρχαρεύω, ούι αμάν

Θεία μερ εν το κορτσόπο'ς
Άλλον κι μασκαρεύω, ούι αμάν

Τ’ έμερα τα κοσάρας
Σην φωλέαν κι οβάζνε, ούι αμάν

Τ’ έμορφα τα κορτσόπα
Εγκαλέα κι χορτάζνε, ούι αμάν